|
|
ღ☆ஜღ.و عین حرف اول عشق آنجا که نام کوچک من آغاز می شودღ☆ஜღ.
|

میلاد رسول مهربانی و امام صداقت بر همگان مبارک
قال رسول الله (ص):
سه چیز است که هیچ کس از آن معذور نیست:
نیکی با پدر و مادر چه مسلمان باشد چه کافر،
وفای به عهد چه در مقابل مسلمان و چه در مقابل کافر،
و رد امانت چه به مسلمان و چه به کافر
از نور نبی راه به قرآن بردیم
جوینده ی ره بدیم و فرمان بردیم
چون تابع فرمان محمد گشتیم
پی بر هدف علی عمران بردیم
قال رسول الله (ص):
بی نیاز ترین انسان ها آن است که گرفتار حرص و طمع نباشد
ما اشرف مخلوق خدائیم همه
آئینه ی توحید نماییم همه
در بحر نبوت محمد گهریم
پرورده ی مکتب ولائیم همه
قال رسول الله (ص):
بی نیازی به ثروت زیاد نیست
بی نیازی حقیقی ،بی نیازی فکر است
در کوه حرا زبان حق گویا شد
فرمان نبوت نبی امضا شد
در مبعث نور لوح محفوظ قدیم
بر درَ یتیم هاشمی اعطاء شد
قال رسول الله (ص):
توکل کن،اما زانوی شتر را ببند
هرکس بخواهد که از همه قوی تر باشد
باید به خدا توکل کند
آنجا که امین حق قرین با حق شد
در بعثه عشق حق به حق ملحق شد
بر جمله کاینات تا یوم نشور
آن در َ یتیم حاکم مطلق شد
َ قال رسول الله (ص):
مرا با دنیا چه کار است؟
من در دنیا مانند مسافری هستم که در سایه ی درختی
می نشیند و می رود و آن را وا می گذارد
چون کوه حرا مقام پیک حق شد
بازار بت و بتکده بی رونق شد
تا جلوه کند جمال حق در ملکوت
احمد به احد به حکم حق ملحق شد
امام صادق (علیه السلام) از حضرت رسول (ص) نقل می کنند:
روزی حضرت رسول (ص) در میان اصحاب خود نشسته بودند و فرمودند که خداوندا مرا به دیدار برادرانم برسان.
اصحابی که کنار آنحضرت بودند گفتند یا رسول الله منظور از برادرانتان ما هستیم.
حضرت رسول (ص) پاسخ دادند: خیر شما اصحاب من هستید
اصحاب پرسیدند منظور از براردانتان چه کسانی هستند؟
حضرت پاسخ دادند: برادران من کسانی هستند که در آخر الزمان هستند و من را ندیده اند و به من ایمان می آورند، آنها از روی سیاهی های کاغذها و کتاب ها به من ایمان می آورند و خداوند را با اسما و صفاتش می شناسند آنها در دینشان راسخ و محکم هستند و آنها مانند چراغ هایی در شب تاریک هستند.
متن عربی حدیث:
عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص ذَاتَ يَوْمٍ وَ عِنْدَهُ جَمَاعَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ اللَّهُمَّ
لَقِّنِي إِخْوَانِي مَرَّتَيْنِ فَقَالَ مَنْ حَوْلَهُ مِنْ أَصْحَابِهِ أَ مَا نَحْنُ إِخْوَانَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ لَا إِنَّكُمْ
أَصْحَابِي وَ إِخْوَانِي قَوْمٌ فِي آخِرِ الزَّمَانِ آمَنُوا وَ لَمْ يَرَوْنِي لَقَدْ عَرَّفَنِيهِمُ اللَّهُ بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ
آبَائِهِمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُخْرِجَهُمْ مِنْ أَصْلَابِ آبَائِهِمْ وَ أَرْحَامِ أُمَّهَاتِهِمْ لَأَحَدُهُمْ أَشَدُّ بَقِيَّةً عَلَى دِينِهِ مِنْ
خَرْطِ الْقَتَادِ فِي اللَّيْلَةِ الظَّلْمَاءِ أَوْ كَالْقَابِضِ عَلَى جَمْرِ الْغَضَا أُولَئِكَ مَصَابِيحُ الدُّجَى يُنْجِيهِمُ اللَّهُ مِنْ
كُلِّ فِتْنَةٍ غَبْرَاءَ مُظْلِمَةٍ
بحارالأنوار جلد52 صفحه 123 باب 22- فضل انتظار الفرج
